Mew meW Fish

วันแรกที่เปิดเรียน ไม่ได้มีอะไรมากมาย เราเห็นเพื่อนๆหลายคนในห้องเรียนใหม่นี่
บางคนก็ดูดีนะ แต่คงต้องใช้เวลาทำความรู้จักกัน

ฟาร์ม  -- น่าจะเป็นเพื่อนได้ล่ะ มั้ง... (ท่าทางน่าจะชวนไปเที่ยวแบบลุยๆได้)  ตอนสายๆฟาร์มเห็นเราเอาเม้าท์ออแกนออกมาควงเล่นเลยขอให้เป่าสดให้ฟัง (เราก็ประหม่านะ มีคนมาขอให้เป่าให้ฟังเนี่ย) แปลกดีแฮะที่พกร่มตลอด... ฝนก็ไม่ตกนี่ อาจไว้ป้องกันตัวจากพวกประหลาด นอกจากใช้เล่นบาส

ไอริน  -- เด็กผมจุก ดูนุ่มนิ่ม... (นึกถึงอะไรบางอย่าง...)

นิค   -- เด็กอีกคน... เสื้อหลวมโพรกนั่นยิ่งทำให้ดูตัวเล็กลงนะ(แค่คิด แต่ไม่ได้บอก) เห็นเล่นซุโดกุอยู่... เกมลับสมองทางคณิตศาสตร์นี่เราแพ้น่ะ

แมน -- บังเอิญได้ยินตอนคุยโทรศัพท์หวานเลี่ยนชวนขนลุก  เห็นควงสาวหลายรายเหลือเกิน อย่างนี้ต้องรักษาระยะห่างหมอนี่ดีๆ

เหมือนฝัน(ฟ้า) -- สาวโกธิค ... เหมือนมีรังสีบางอย่างแผ่ออกมา เอาไว้หาโอกาสคุยวันหลังดีกว่า...

ธูป  -- ดูธรรมดา อย่างนี้น่าจะเป็นเพื่อนได้ เวลาเข้าใกล้ทำไมรู้สึกหนาววูบๆชอบกล... แต่ท่าทางถ้าจะลากไปขึ้นดอยคงต้องหาคนอื่นมั้ง 

ลัค  -- ก็ดูเท่ห์ดี แต่ที่เคาะๆอะไรตลอดเวลานี่มัน... ไอ่ไม้กลองนี่ เอาไว้ป้องกันตัวเรอะเห็นถือตลอดเวลา แต่ดันกันรองเท้าไม่ได้แฮะ ก็ดูสุภาพดีนะ เห็นเอารองเท้าไปคืน

ภูมิ หมีดำ  -- หมีจริงจัง หน้าตาดูซื่อๆดี ท่าทางคุยด้วยไม่ยาก ดูลุคแล้วน่าจะลากไปเป็นเพื่อนเที่ยวป่าได้(จะเอาหมีไปปล่อยคืนป่า) แบบนี้มาจากทะเลชัวร์ แล้วก็แอบนึกไปถึงไอ่ตัววุ้นใสๆ บรึ๋ย... ได้ยินเพื่อนๆพูดกันว่าเป็นลูกผอ.โรงเรียน อืม... นึกว่าจะคุณหนูกว่านี้ซะอีก

ไทย  -- ได้ยินมาว่าหมอนี่ชอบออกค่าย ถ่ายรูป ดูนก เป็นนักกิจกรรม... คงต้องเข้าไปคุยซะหน่อย เผื่อจะพากันไปออกทริปถ่ายภาพ

ริน(เย้เย)  -- เป็นลูกครึ่งแน่ๆแต่ไม่รู้ว่าลูกครึ่งอะไร เราดูไม่ออก(เห็นจากระยะไกล) เข้ากลุ่มเล่นบาสกับเตะบอลไปแล้ว...  

อินทรี  -- ดูจากท่าทางน่าจะเข้ากันได้แฮะ แถมยังชอบสัตว์ต่างๆด้วย มีเรื่องให้คุยเยอะแน่ๆ ส่วนเรื่องพูดจาหยาบคาย เราไม่ถือนะ (เรามันก็เพาะพันธุ์พวกเคไนเอาไว้บ้างล่ะ) เวลาว่างที่ก็เห็นทำงานกระดาษ กับหว่านสเน่ห์ให้สาวๆ...

พราว  -- สาวไฮโซเจ้าของรองเท้า มีรังสีบางอย่างแผ่ออกมา เข้าข่ายคนไม่ถูกชะตาอย่างแรงด้วยสัญชาตญาณ ไม่นึกว่าจะมีคุณหนูมาเรียนห้องเรียนอันแปลกประหลาดนี่ด้วยแฮะ คาดว่าเธอคงมาผิดที่ (แต่ก็ขอบใจที่ทำให้เสียงเคาะนั่นหยุดไปพักนึง)

ไผ่  -- ตอนพักกลางวันขณะเดินสำรวจโรงเรียน ได้ยินเสียงขลุ่ยลอยมาจากแถวๆสระน้ำ จึงแอบตามไปดู พอเห็นเจ้าของเสียงก็นึกถึงกองฟางกะเจ้าทุยนั่งข้างๆแบบที่เห็นแถวบ้านบ่อยๆ ดูท่าทางน่าจะเข้ากันได้นะ เราก็เด็กบ้านสวน

มินต์ -- ท่าทางดูน่าจะเข้าไปคุยด้วยได้ แต่กำไลนั่นดูใหญ่ขัดตาแฮะ พอคุยไปสักพักเราก็เริ่มสงสัย "พัดชาคือใครหรอ..." (เท่านั้นแหละ มินต์ก็ค่อยๆเฝดตัวเองออกไป)

หยิน -- เห็นว่าเล่นกีต้าร์ได้นิดหน่อยด้วย(มีพวกแล้ว) อ่าว...หลับไปซะแล้ว อย่าปลุกดีกว่า

ฟาน  -- เหมือนดาราซักคนที่ชอบเล่นบทบู๊... ที่นี่มีแต่พวกไม่ปกติเรอะ...

ฮุย  -- สาวนักกีฬา ดูลุยๆดีนะ อืม... ดูเธอพยายามเข้าหาเพื่อนๆ แต่ท่าทางไม่ค่อยราบรื่นเท่าไหร่ คงเพราะยิ้มไม่เก่งมั้ง เล่นกีฬาเก่งแฮะ แถมทำงานเย็บปักอย่างเนี๊ยบ นี่สินะที่เขาเรียกว่าซ่อนรูป ลองลากมาเป็นเพื่อนดีกว่า (นี่กะจะตั้งสมาคมสาวหล่อสินะ)

ยุ/โย  -- ตอนเช้าเห็นขี่มอเตอร์ไซด์มาเรียน ... มันจะเท่ห์ไปรึเปล่านั่น แล้วก็เห็นสาวๆตามกรี๊ดเต็มไปหมด เรามันก็ไม่ได้บ้าดาราซะด้วย เลยรู้สึกไม่ค่อยอยากเข้าใกล้ วันที่สองของการเรียน ตอนเลิกเรียน หนึ่งในฝาแฝดมาชวนให้ไปเทสต์หน้ากล้อง...(รู้สึกจะชื่อโยมั้ง)แต่เราไปเป็นตากล้องแทนได้มั้ยน่ะ

ระ  -- ท่าทางจะมีโลกส่วนตัวสูงทีเดียว (สังเกตจากฟังเอ็มพีสามตลอดเวลา) ดูมีอะไรในใจ พอหันไปอีกทีก็หายไปไหนไม่รู้ (นิสัยแมวเปี๊ยบ ชอบหายไปเงียบๆ)

พลอย  -- สาวแว่นผิวแทน ดูไม่น่าคุยยาก เราได้คุยกับพลอยนิดหน่อย ถึงรู้ว่าชอบถ่ายรูปเหมือนกัน
  ได้คนไปเที่ยวถ่ายรูปธรรมชาติเพิ่มแล้ว(เริ่มคิดว่าน่าจะมีชมรมถ่ายรูป)

ลิลี่  -- ดูเรียบร้อยมากๆ เห็นดื่มชายามบ่ายด้วย(คุณหนูดีแท้) ไม่ทันไรก็ได้ยินเสียงเหมือนอะไรล้ม... อ่า กระถางต้นไม้ที่ด้านหลังเก้าอี้ของลิลี่ลงไปนอนเล่นบนพื้นแล้ว (เธอลุกแล้วเก้าอี้ดันไปโดนกระถางล้ม)

กิ๊ฟ -- ตอนเข้าไปทัก เขาพูดจาสุภาพกว่าเราอีก - -" เหมือนจะได้กลิ่นแมวด้วยนะ ดูเงียบๆนะ เงียบไปหน่อยมั้ง...(หลับซะแล้ว)

ฟองคลื่น  -- ดูขี้อายมาก ตอนจะเข้าไปทักเธอมองแปลกๆเหมือนจะกลัว (หรือว่าคิดไปเอง)... เลยได้แต่ยิ้มให้

เทียน/ฟ้า  -- เทียนมองไปรอบๆห้อง ยิ้มแบบนี้... คิดอะไรเนี่ย! เห็นอ่านการ์ตูนวายด้วย คงไม่พ้น...

ภู/ปอ  -- ถ้าฝ่ายปกครองมา คงเป็นคนแรกที่ต้องหลบ ดูห่ามๆ ความผิดระเบียบรวมอยู่ในตัวเดียวหมดไม่แบ่งใคร ระวังตัวนะพ่อคุณ เหมือนได้ยินอะไรวายๆ... ปกติผู้ชายเขาอ่านแบบนั้นด้วยหรอ

ปอ -- (ลุคผิดกับนายภูเลย) เห็นปอเดินท่อมๆไปทั่วหลังจากที่เราไปเจอไผ่ที่สระน้ำตอนพักกลางวัน เราก็ทักนะ แล้วก็ถามว่ามาทำอะไร เขาก็ยิ้ม   แล้วตอบว่าเปล่า เราก็ไม่ได้ถามต่อ บอกว่าเดี๋ยวเจอกันที่ห้อง... ก็ไม่ได้คิดอะไรหรอก แต่เหมือนเห็นแววชั่วร้ายในรอยยิ้ม

ขนุน  -- ดูเด่นมาก พูดเก่งแน่นอน ขนุนเข้ามาคุยด้วย คุยสนุกดี เห็นว่าชอบแมวมากแต่ไม่ได้เลี้ยง อยากได้ไหม แบ่งจากที่บ้านไปได้นะ

สาน  -- นายคนนี้คิดก่อนพูดแน่นอน ดูแล้วน่าจะปกติที่สุดคนนึงล่ะ

เพื่อนๆชื่อซ้ำหลายคนแฮะ เดี๋ยวค่อยๆคุยไปน่าจะจำได้ว่าใครเป็นใคร

เค้าลาง...วันถัดๆมาจากวันเปิดเรียน

"ตุ๊กตาหมาตัวยักษ์หน้าโรงเรียน... อะไรฟระ" ยิ่งตอกย้ำความประหลาดให้กับโรงเรียนในความรู้สึกของสร

นั่นคงยังไม่ใช่ความแปลกทั้งหมดที่จะสามารถพบเห็นได้ในโรงเรียนแห่งนี้

....

เสียงนั่น เป็นลางบอกเหตุของความซวย มันดังขึ้นตอนเช้าตรู่ตอนที่เราไปถึงห้องเรียน

"มี้..."

เราก็ไม่รู้ว่ามันดังจากไหน แต่ก็ไม่ได้สนใจ

"มี้...มี้..."

เราเปิดกระเป๋าเป้แล้วก็ล้วงสมุดการบ้านออกมาตามปกติ

ในกระเป๋ามันมีอะไรนุ่มๆด้วย... อะไรฟระ หนูหรอ... นี่กระเป๋ามันซกมกมากรึไง เพิ่งซักเมื่อสองวันก่อน เราเลยเปิดดูให้รู้ไปเลย (ด้วยความไม่กลัวตัวอะไรเป็นทุน)

"มี้..." เจ้าของเสียงนั่น ลูกแมวตาสีฟ้าใสในกระเป๋าเรา! แหนะทำตาใสอีก

ซวยและ... ไอ้แมวซนนี่มันมาอยู่ตั้งแต่เมื่อไหร่ ก่อนออกจากบ้านยังไม่มีเลย

อีกอย่างที่โรงเรียนก็ไม่ให้เอาสัตว์เลี้ยงมาซะด้วย.... นั่นล่ะ เค้าลางของความหายนะ

คงต้องซ่อนจนกว่าจะถึงตอนเย็นโน่น ไม่งั้นไม่รอดฝ่ายปกครองแน่ ไม่งั้นก็คงตกเป็นตัวอย่างในแล็บชีวะ หรือไม่ก็เป็นเหยื่อพวกสาวกแมวในห้อง

"เฮ้ย" เจ้าตัวแสบออกจากกระเป๋าไปทางประตูห้องแล้ว

เรารีบไปตะปบมัน หวังว่าคงจะยังไม่มีใครเห็น

"ลงไปนั่งทำอะไรอยู่ตรงนั้นน่ะ" สีดำทมึน เอ้ย ภูมิมาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้

"ไม่มีอะไร แค่ทำของตกน่ะ" เรายิ้มทำใจดีสู้หมี(แต่คงจะเจื่อนน่าดู) ไอ่ก้อนฟูๆในมือมันก็ดิ้น เราเลยรีบจับมันใส่เป้

"ช่วยเงียบๆหน่อยนะ" พลางโกยของที่เหลืออกจากเป้แล้วก็รูดซิปปิด

หวังว่าภูมิคงไม่ได้สงสัยอะไร เราก็ไม่รู้เสียด้วยว่าเขาจะซีเรียสกับกฎแค่ไหนนะ ก็ลูกผอ.นี่ แล้วถ้าเรื่องลามไปมีหวัง ได้เป็นที่สรรเสริญของฝ่ายปกครองตั้งแต่เปิดเรียนแน่เรา

โปรดติดตามตอนต่อไป...