Mew meW Fish

เอาการบ้านที่ดองมานานมาปล่อยค่ะ เผื่อจะได้เอาไปเล่นกันต่อได้

ท่าทีต่อคุณครูของน้องสรค่ะ จากตรงนี้จะเป็นส่วนของสรนะคะ

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

การเรียนเริ่มต้นขึ้นไม่ได้ถ้าหากขาดคุณครูทั้งหลาย
มีการบ้านนี้ด้วยแฮะ ให้แสดงความคิดเห็นถึงคุณครู อืม... ครูหลายท่านเราก็มีโอกาสได้เจอกันแค่คาบเดียวเองเพราะไม่ได้สอนในสายวิชาที่เรียน แต่เราว่าคุณครูหลายๆท่านก็ดูท่าทางใจดี และมีสไตล์เป็นของตัวเองดีด้วย

ครูอนิวรรต วสุธาธาร (ครูเคน)

ครั้งแรกที่คุณครูเข้ามาใบหน้าก็ฉาบไปด้วยรอยยิ้มบางๆดูอบอุ่น มาสอนวิชาแนะแนวหรอ เยี่ยมเลย
ด้วยบุคลิกแล้วคิดว่านี่แหละครูแนะแนวที่ดี ท่าทางเป็นมิตร น่าเข้าไปปรึกษาปัญหาต่างๆ
(แม้ว่าตอนนี้จะยังไม่มี)

อีกอย่าง อยากรู้จังว่าทำไมครูถึงให้วาดรูปในคาบแรกด้วยคะ
คิดไม่ออกว่าจะวาดอะไร เอาต้นไม้ละกัน เพราะวาดยังไงมันก็อิสระที่สุดอย่างนึงล่ะ

ครูวิรัล ศิลป์ดำรงวงศ์ (ครูมิว) 

นักดนตรีขนานแท้... คำนิยามสั้นๆคงประมาณนี้ล่ะ 

ครูจอมฟ้า มาฆะ (ครูสายฟ้า)

ครั้งแรกที่เจอ ไม่นึกว่าจะเป็นคุณครูดันคิดว่าเป็นผู้ช่วยสอนซะงั้น
เอ่อ ครูสอนฟิสิกส์มีแบบนี้ด้วยหรอ นึกว่าจะต้องเป็นบุคลิกแบบไอน์สไตน์ถึงจะสอนได้ซะอีก
การสอนของคุณครูนี่เริ่มทำให้เราหันมามองฟิสิกส์ว่าไม่ยากอย่างที่คิดนะ
แต่... คะแนนตอนทำเทสก็ห่วยอยู่ดี

ครูกฤตกาญจน์ ศารวงศ์ (ครูกฤต)

คุณครูวิชาคหกรรมที่ช่างดูเป็นแม่ศรีเรือนจริงๆ เข้ากับวิชาที่คุณครูสอนมากเลย
ทั้งบุคลิกของคุณครู การแต่งตัวดูเรียบร้อย พูดจานุ่มนวล ใบหน้าก็อ่อนหวาน
อย่างครูกฤตสินะที่เรียกว่าเป็นเบญจกัลยานีของจริง(ที่หลายๆคนอาจเคยได้ยินแค่คุณสมบัติ)

ครูดารันตร์ จันทรสถิตย์ (ครูรันตร์) 

ที่เจอครูรันตร์ครั้งแรก ไม่ใช่ในห้องสมุด แต่เป็นตอนที่เดินเล่นถ่ายภาพวิวรอบๆโรงเรียน
คุยไปคุยมาเพิ่งได้รู้ว่าเป็นครูบรรณารักษ์นี่เอง แต่ท่าทางคุณครูไม่ได้เหมือนครูบรรณารักษ์อย่าที่เคยเห็นๆกัน
ที่ต้องเฮี้ยบ แว่นหนาๆ ไม่ก็อายุมาก ซึ่งคิดว่านี่ก็ดีสำหรับบรรยากาศการเข้าห้องสมุดนะ

อ่อ แล้ววันนั้นก็ได้รับคำขอแปลกๆจากคุณครู นั่นก็คือ ให้ไปเป็นตากล้องจำเป็นถ่ายรูปคุณครูทั้งหลาย
ทำให้เข้าใจอีกอย่างหนึ่งว่า คุณครูเป็นคนที่ค่อนข้างละเอียดอ่อน ให้ความสำคัญกับการบันทึกความทรงจำดีๆเอาไว้ อย่างในรูปถ่าย ที่ภาพนึงสามารถแทนคำเป็นล้านได้ 

นพ.สิทธิโชค โล่ห์จินดา (หมอโชค) 

ได้เจอตอนที่ดูเหมือนจะเป็นการเรียกสุ่มไปสัมภาษณ์อะไรนี่แหละ
เป็นครูอีกคนที่ดูไม่เหมือนครูเท่าไหร่ (มีหมอแต่งตัวแบบนี้ไปตรวจคนไข้ในโรง'บาลจริงป่าวนี่)
ดูแล้วครูก็ไม่น่าจะมีอะไรนะ(หวังว่า)

คุณครูบอกว่าแปลกที่เราหัวใจเต้นช้ากว่าคนอื่น แล้วมันหมายความว่ายังไงคะเนี่ย
มีอะไรผิดปกติตรงไหนหรอคะ 

ครูภานุรัตน์ วิวัฒนวงศกุล (ครูซัน) 

เอ้า นักเรียนก็แปลก คุณครูก็แอบแปลกอีกกับทรงผมที่เข้าใจว่าทำเพื่อไม่ไห้เกะกะทัศนวิสัยในการสอน
ครูบอกว่าเกิดและโตที่อเมริกา อืม...นะ นี่คงทำให้ลักษณะการสอนของคุณครูแปลกออกไป
ไม่เหมือนการเรียนเลขแบบที่เรียนๆกันมา ที่มีการพูดคุยโต้ตอบกับนักเรียนตลอดคาบ
แอบหวังว่าการสอนแบบใหม่นี้น่าจะทำให้คะแนนเลขกระเตื้องขึ้นมามั่ง (แต่ตอนทำเทสก็ได้คะแนนห่วยเหมือนเดิม)

ครูนัชชา อสรวิรุณ (ครูไม) 

ครูศิลปะที่ดูมีสไตล์เลยทีเดียว คาบนั้นรู้สึกโลกช่างสดใสขึ้นมาทันที
ในคาบแรกครูให้เติมจากรูปวงกลมที่ให้มา สมกับเป็นวิชาศิลปะจริงๆ
ช่างครีเอทโจทย์นะคะ ตอนนั้นก็คิดอะไรไม่ออก นึกถึงรูปดอกไม้ที่เพิ่งถ่ายมาสดๆตอนเดินเล่นถ่ายรูปในโรงเรียน ก็เลยวาดลงไป เติมดีเทลหน่อยให้สมกับวิชาศิลปะ(ใช้ความสามารถที่มีอยู่น้อยนิดแถๆไป หวังว่าคงจะใช้ได้นะคะ)

ในห้องพักครูวันนั้นที่เข้าไปถ่ายรูปก็เห็นแมวนะ มารู้ทีหลังว่าเป็นของครูนี่เอง 

ครูก้าวกาญจ์ เล็งไกรศร (ครูเอซ) 

ครูเอซเหมือนเป็น"หมีตัวที่สอง" เห็นครั้งแรกคิดว่าเป็นอะไรกับภูมิหมีดำรึเปล่านะ (คงเป็นพ่อหมีสินะ เหอๆ)
แต่ต่างกันก็คงที่คุณครูน่าจะสามารถต่อกรกับเครื่องใช้ไฟฟ้าต่างๆได้

ครูภัทรพงษ์ กิตติก้องขจร (ครูพัด) 

ครูสอนชีวะ มาดนักวิจัยที่นิ่งสงบสยบความเคลื่อนไหวในห้องเรียนได้ดีจริงๆ

แอบได้ยินว่าครูเลี้ยงหนอนได้ตัวใหญ่กว่าปกติมาก ตอนนี้มันยังคงเป็นหนอนหรือกลายเป็นผีเสื้อไปแล้วนะ 

ครูควอเทียม ออกซาไรด์ (ครูอุนอุน)

การปรากฏตัวของคุณครูนั้นช่างไม่ธรรมดา ทำเอานักเรียนหลายคนผวาพาลนึกว่าเป็นผีโผล่มากลางวันแสกๆ
ด้วยท่าทาง ผิวที่ซีดขาว ผมหยิกเป็นลอนดูคล้ายมีเมือกเกาะปรกหน้า(ไม่ได้พูดเกินจริงนะคะ)
ครั้งนั้นที่คุณครูสอนมันเหมือนความรู้ได้ถูกบีบอัดจากที่มีความเข้มข้นมากไปที่มีความเข้มข้นต่ำอย่างรวดเร็ว
พอหมดคาบก็เหมือนมันหวิวๆชอบกล ต้องใช้เวลาประมวลผลอีกพักใหญ่กว่าจะเริ่มทำอย่างอื่นต่อ
ตบท้ายด้วยรอยยิ้มของคุณครูก่อนครูออกจากห้อง

ครูคะหนูว่าครูยิ้มก็ดีนะคะ แต่อย่าบ่อย เพื่อนๆจะพาลช็อคตายเอา

---------------------

จบตอนท่าทีต่อคุณครูของน้องสรละค่ะ

ปล.ช่วงนี้คุณแม่งานเข้าค่ะ ไว้จะทยอยอัพเรื่องต่อไปนะคะ

ขอบคุณที่ติดตามค่ะ